64 warmhoudplaatjes, 2000 kilo aan tafellinnen en 300 stoelen: na 40 jaar stopt restaurant Tong Ah ermee

Aan de Panweg in Zeist wordt al flink verbouwd aan het voormalige Chinees-Indische restaurant Tong Ah. Er komt een nieuw Japans restaurant voor in de plaats. Zussen Shou Chuan Woo en Shou Le Woo staan toe te kijken hoe het restaurant, waarin ze als meisjes van zeven en twaalf zijn opgegroeid, langzaam verdwijnt.

Ze komen elke dag even kijken naar de vorderingen van de verbouwing. “Dat is voor ons ook een manier om het langzaam te verwerken. Daarnaast zijn we gewend om zeven dagen in de week te werken, dus het is voor ons lastig om stil te zitten.” Toch staan ze hier niet met een verdrietig gevoel zegt Shou Chuan. “Het is goed zo, we hebben hier zolang gewerkt. Het is nu tijd voor iets nieuws.”

Voor de liefhebbers zijn een heleboel spullen die je meteen doen denken aan een klassiek Chinees-Indisch restaurant gratis, of voor een klein prijsje af te halen. Denk aan stoelen, tafels, warmhoudplaatjes, bananensplitschaaltjes, sambal, soepkommen, borden of een menage set.  De tweeduizend kilo aan tafellinnen hebben ze helaas al weg moeten gooien. “We vinden het zonde als veel spullen uit het restaurant verloren gaan of naar de stort worden gebracht. Daarom hopen we dat we er nog mensen blij mee kunnen maken. Sommige spullen zijn nergens meer verkrijgbaar”, zegt Shou Le.

De laatste weken voor de sluiting waren erg bijzonder. “Sommige vaste gasten kwamen wel drie keer per week bij ons eten. We vertelde ze het nieuws en na een maand waren ze nog steeds van slag. Dat heeft ook iets moois, dat mensen zoveel waarde aan ons hebben gehecht.  Ze wilden graag spullen uit het restaurant hebben als aandenken, vroegen naar onze recepten en ons telefoonnummer voor het geval we ooit nog een ander restaurant openen.”

Een aantal gasten besloot om hun lievelingsgerechten flink in te slaan en maakte hun hele vriezer leeg om die tot de nok te vullen met gerechten, zodat ze daar na de sluiting nog een tijdje van konden genieten. “Een klant kocht wel twintig porties, die allemaal net in de vriezer paste. Na twee weken was het allemaal alweer op,” vertelt Shou Le lachend.

Ze besloten het restaurant te sluiten, omdat ze al jaren last hadden van personeelstekort. De manier waarop ze werkten was voor veel personeel te intensief vertelt Shou Chuan. “Wij willen dat onze gasten een bepaalde mate van bediening en service krijgen, dat zie je tegenwoordig niet meer op veel plekken. Veel personeel was deze manier van werken niet gewend. Wij hebben ons concept in die veertig jaar nooit veranderd. Het meest ernstige wat we ooit hebben gedaan is het weghalen van de tafelkleden. Daar moesten de klanten al drie weken van bijkomen.”

Een tijd geleden had het restaurant juist heel veel personeel. Maar door de opkomst van andere Aziatische restaurants werd het lastig om nog personeel te vinden. “Op een gegeven moment deden we al het werk wat we normaal gesproken met tien man deden nog maar met zijn tweeën. We konden niet meer op vakantie en werkte 365 dagen in het jaar. Het was geen doen meer.”

Al jaren is er een dalende trend te zien in het aantal Chinees-Indische restaurants in Nederland. Ook in de provincie Utrecht zijn er niet veel klassieke Chinese restaurants meer over. Er is minder animo voor en overige Aziatische restaurants voeren steeds meer de boventoon.

In 1980 kochten de ouders van de zussen het restaurant in Zeist. Het meewerken in het restaurant begon spelenderwijs. Als kinderen hielpen ze met drankjes inschenken en vanaf hun zestiende werkten ze in de bediening op zondag, dat was de drukste dag van de week. Ze woonde boven het restaurant, dus waren er elke dag wel te vinden. Vanaf 2000 begonnen de zussen het bedrijf geleidelijk over te nemen van hun ouders.

Nu na veertig jaar is het tijd voor iets nieuws. Wat dat is weten ze nog niet precies. “We kijken het even rustig aan. We blijven wel eigenaar van het pand en verhuren het aan de nieuwe restauranteigenaar, dus daar zijn we ook nog wel even zoet mee”, zegt Shou Chuan.