Sedumdakendroom

Op vrijdagmiddag 3 april zou stadsdichter Mary Heylema het bijgevoegde gedicht voordragen op een bijeenkomst van Samen Duurzaam Zeist. Dat is natuurlijk niet doorgegaan, maar Literair Zeist wil dit gedicht nu wel in de publiciteit brengen.

 

 

Sedumdakendroom

 

De zon bombardeert haar warmte op de stad

met zoveel tinten zink en lood en teer

van het allerstenigst grijs, waarin het leven zwijgt.

 

Het wordt vanzelf weer donker,

ook deze nacht gaan de mensen slapen.

Hun dromen schieten stil langs schuttingen omhoog.

 

Ruimtedenkers worden ze,

die vanuit hun hoogte neerzien op de kale daken,

waarop -ineens- iets kleins gaat groeien.

 

Kijk, het spreidt zich uit in alle wijken.

Bijen, vogels, vlinders komen zoemend

naar de kussentjes in bloei die water, warmte,

zelfs stadsgeluiden slurpen.

 

De mensen zuchten in hun slaap.

Hun ogen grazen langs het vlak

van aaibaar ademende daken.

Groen maakt hoekige gedachten zachter.

 

Mary Heylema, stadsdichter Zeist

Geplaatst

zaterdag 04 april 2020 | 14.57 uur

Laatst gewijzigd

zaterdag 04 april 2020 | 14.00 uur

Auteur

Redactie Slotstad RTV